143. nə qədərki oxuduğum universitetdən, fakültəmdən, yaşadığım həyatdan narazısan və mənə mənimlə bağlı heç bir ümidinin olmadığını tez tez dilə gətirirsən, əziz atam, sevmədiyin o işi də, pulu da, evi də, yeməyi də, hər şeyi siktir et. biz bir birimizə həm nərd oynayıb həm də vacib məsələlərdən danışıb didişərək bəsik. mənim üçün çox çalışırsan, əziyyət çəkirsən. onsuz da bu yükün altında əzilirəm.zamanında səni üzdüyüm, ərgənlikdən qaynaqlanan triplərlə üstünə qışqırdığım və içimdən keçirtdiyim əlli min dənə pis şeylərə, sözlərə görə məni bağışla.kaşki istədiyin hər şeyi edən övlad olardım.haqqımda nələr düşünürsən bilmirəm,ancaq məni sevirsən. bunu bir il sonra məni gördüyün zaman üzünün cizgilərindən anladım. yanında olduğum hər gün gəlib məni öpməyindən, saçımı sığallamağından anladım. atacan, 24 ildir mən bunlara ac idim. əlinin istisini unutmamışam hələ də. səni sevirəm, ilk aşiq olduğum adam!